Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

SEN

I¶ć przez sen ku tobie,
w twe słodkie ręce obie...
przez pola długie ogromnie,
sadzone w rzędy doniczek...
samych niebieskich konwalii
i szafirowych goryczek...
...przej¶ć przez jezioro nieduże,
zrobione z drewnianej balii...
i trochę nieprzytomnie
i¶ć dalej przez bór ciemny, w którym kwitn± róże,
lecz w którym się nie pali ani jedna ¶wieca...
gdzie straszy stary niedĽwiedĽ dziecinny zza pieca,
dzi¶ przerobiony na kota...
I widzieć w oddali już twoj± psi± budę
z kryształu, blachy i złota...
przedrzeć się z trudem poprzez dziwn± grudę...
i jeszcze ten rów przebyć...
- potkn±ć się - i już nie być. 

 

 


W przypadku znalezienia błędu na stronie - prosimy o informację. kontakt


copyright © 2002 - 2010
www.Zaprasza.eu
oraz
Fundacja  Promocji  Kultury
Wszystkie prawa zastrzeżone